Eigi að komast hjá hörmungum síðar þarf að bregðast við strax

Þann 6. ágúst 1945 kl. 8.00 skipaði Truman Bandaríkjaforseti svo fyrir að fyrstu kjarnorkusprengju heims yrði varpað á Hiroshima. Þann 9. ágúst sama ár var annarri kjarnorkusprengju heims varpað á Nagasaki. Báðar borgirnar voru lagðar í algjöra rúst í einni andrá og þúsundir manna fórust samstundis. Næstu daga létust svo fleiri sem höfðu verið fjær miðdepli sprenginganna og enn þann dag í dag þjást þeir fáu sem lifðu þær af - og enn eru á lífi - af afleiðingum geislunar. Hún setur líka mark sitt á síðari kynslóðir. Nokkrum dögum seinna gafst japanski keisaraherinn upp og þar með lauk síðari heimsstyrjöldinni.

Upphafsmenn fjöldamorðanna reyndu að afsaka þau með því að nauðsynlegt hefði verið að neyða óvininn til uppgjafar til þess að komast hjá enn verri atburðum. Það mun þó sannast sagna að þessir skelfingaratburðir boðuðu miklu meiri hættu vegna þess að þekking manna á áður óbeislaðri kjarnorku óx og margfaldaðist þar til hún ógnar nú öllu mannlífi á jörðinni.

Bandaríkin reyndu allt til þess að viðhalda einokun sinni á kjarnorku þannig að engir aðrir kæmust yfir þennan eyðileggingarmátt. Sovétríkin sprengdu þó engu að síður sína fyrstu kjarnorkusprengju árið 1949 og síðan þá hafa kjarnorkuvopn verið þróuð í Bretlandi, Frakklandi, Kína, Indlandi, Pakistan og Norður-Kóreu. Einnig leikur grunur á að Ísrael ráði yfir gereyðingarvopnum af því tagi og því hefur ekki verið neitað.
Um 30.000 kjarnaoddar ógna nú gjörvallri heimsbyggð.

Það er uppörvandi að leiðtogar Bandaríkjanna og Rússlands hafi enn einu sinni tekið kjarnorkuafvopnun til umfjöllunar en þó má ekki gleyma því að um þessar mundir vofir yfir mikil ógn. Kjarnorkuveldin sýna ábyrgðarleysi við hagsmunagæslu sína og ýmsir öfgahópar gætu komist yfir kjarnorku í minna mæli. Því til viðbótar er einnig hætta á slysi sem gæti hrint af stað átökum með gríðarlegri eyðileggingu.

Eigi að komast hjá kjarnorkuhörmungum síðar þarf að bregðast strax við. Við verðum að efla vitund um mikilvægi þess að draga úr spennu og stuðla að auknu samstarfi þjóða.

Tökum saman höndum til stuðnings heimsgöngunni í þágu friðar og tilveru án ofbeldis og gerum eftirfarandi kröfur til þeirra sem deila og drottna:

• Kjarnorkuvopnum verði útrýmt um allan heim.
• Innrásarherir hverfi umsvifalaust heim frá hernumdum svæðum.
• Hefðbundnum vopnum verði fækkað stigvaxandi og hlutfallslega.
• Ríki heims geri gagnkvæma samninga um að ráðast ekki hver á önnur.
• Ríkisstjórnir hafni því að beita stríði sem aðferð til að skera úr deilum.

Heimsgangan í þágu friðar og tilveru án ofbeldis er ákall til samvisku hvers og eins okkar, hún er röddin sem við þurfum að brýna í sameiningu og siðferðislegt tilboð. Þetta er það sem við verðum að gera á þeim erfiðu tímum sem nú eru.

Hryllingurinn í Hiroshima og Nagasaki er ekki bara sögulegur atburður og liðin tíð. Myndir af sársauka og fjarstæðukenndum dauða standa okkur lifandi fyrir hugskotssjónum en þær eru líka olía á þann eld sannfæringar okkar um að þannig hörmungar megi aldrei aftur leiða yfir menn.

Í dag minnumst við íbúa Hiroshima og Nagasaki, heiðrum minningu þeirra og eflum þá heimshreyfingu sem er bæði opin og margbreytt, hafnar ofbeldi af öllu tagi og lýsir því yfir að ekkert sé verðmætara en mannslíf.

Rafael de la Rubia
forsvarsmaður Heimsgöngunnar.
www.theworldmarch.org