Sameinuð með ljósið í hjartanu að vopni,
getum við spornað við öllum heimsins óþverra.
Hvert örstutt spor, sem við stígum saman,
verður risastórt skref.
Virkjum allar heimsins hendur saman,
því á meðan gjöra þær ekkert ljótt.“
Sigrún Hjálmtýsdóttir
Söngvari
Hvert örstutt spor, var auðnuspor með þér
hvert andartak er tafðir þú hjá mér.
Var sólskinstund og sæludraumur hár
minn sáttmáli við Guð um þúsund ár.
Þessi vísa eftir Halldór K. Laxness er þrungin kærleika og vizku. Þarna finnur maður líka fyrir þakklæti til lífs, sem kviknaði. Dýrmætu lífi. Fjársjóði. Það er mín æðsta ósk, að allir jarðarbúar séu í augum hvers annars, dýrmætir. Umvafðir kærleika.
En í dag þeytist mannskepnan gjarnan í tilgangslausa hringi, áreitt af klækjum mammons. Of mörg okkar hafa glatað hæfileikanum til að skynja og hlusta á náttúruna. Hún öskrar á hjálp. Dösuð og dofin sjáum við ekki ljótleikann og subbuskapinn, sem blasir hvarvetna við okkur. Hvort heldur í umhverfinu eða afdrif milljóna manna, kvenna og barna um allan heim.
Fyrir skemmstu sá ég heimildarþátt í sjónvarpinu um barnaþrælkun. Ég skammasist mín fyrir að vera granni þeirra á jörðinni. Hvers eiga blessuð börnin að gjalda. Hvílík grimmdarörlög sem þau flæktust í! Hver er tilgangurinn? Ég held hann sé sá, að við þurfum að VAKNA.
Sameinuð með ljósið í hjartanu að vopni, getum við spornað við öllum heimsins óþverra. Hvert örstutt spor, sem við stígum saman, verður risastórt skref.
Virkjum allar heimsins hendur saman, því á meðan gjöra þær ekkert ljótt.
Það er nefnilega þannig, að Guð hjálpar þeim, sem hjálpast að.
Sigrún Hjálmtýsdóttir